We hebben weer verzorgingshuizen nodig

180 graden Eric van der Burg
Politicus Eric van der Burg veranderde van standpunt: ‘We hebben weer verzorgingshuizen
nodig’
VVD-politicus Eric van der Burg (52) veranderde van mening over verzorgingshuizen.
Marjon Bolwijn VK 15 juni 2018, 18:02

Oude standpunt
‘Verzorgingshuizen kunnen worden opgeheven. Ouderen willen tegenwoordig zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen.


Het was het kabinet Rutte II dat in 2012 besloot deze instellingen te sluiten en meer thuiszorg te organiseren. Nederland zat in een economische recessie. Er moest worden bezuinigd. Omdat de kosten van de zorg de pan uit rezen was het een logische keuze verzorgingshuizen te sluiten. De woonkosten voor ouderen werden namelijk betaald uit het zorgbudget.

‘Voordat ik in 2010 in Amsterdam wethouder ouderen en zorg werd, werkte ik 13 jaar lang als directeur in verzorgingshuizen. Ik zag dat nieuwe bewoners op steeds hogere leeftijd binnen kwamen en meer en complexere zorg nodig hadden. Verzorgingshuizen medicaliseerden. In het gezellig aangeklede restaurant kregen bewoners hun eten opgediend door personeel met plastic schorten voor en plastic handschoenen aan. Dat was het nieuwe protocol, voor een optimale hygiëne voor kwetsbare ouderen. Wie wil elke dag zo zijn maaltijd geserveerd krijgen? Nee, verzorgingshuizen die verpleeghuizen light worden, die kant moesten we niet op.’

 

Het kantelpunt

‘Als wethouder sprak ik eens in de zoveel tijd met wijkverpleegkundigen over hun ervaringen. Terugkerend thema was dat meer dan de helft van de thuis wonende ouderen in de stad geen netwerk heeft op wie zij een beroep kunnen doen. Ruim een jaar geleden had ik weer zo’n afspraak. De wijkverpleegkundigen vertelden dat de zorg aan ouderen steeds nijpender wordt door een oplopend tekort aan personeel. In gedachten combineerde ik dit probleem met de toenemende vereenzaming onder deze groep, hun behoefte leeftijdgenoten te ontmoeten en de krapte op de woningmarkt. Ouderen in grote huizen kunnen niet doorstromen naar kleinere woningen omdat die er niet zijn. Tijdens dit gesprek ontstond het inzicht: We moeten het anders gaan doen, we hebben weer verzorgingshuizen nodig.’

Nieuwe standpunt

‘Met verzorgingshuizen kunnen we een aantal problemen tegelijk oplossen. De eenzaamheid onder ouderen, die zich vooral in grote steden voordoet, zal verminderen als zij zich omringd weten door anderen. Door de permanente aanwezigheid van verzorgenden kunnen de kwetsbaarste ouderen de aandacht en zorg krijgen die zij nodig hebben. Het tekort aan zorgpersoneel zal minder voelbaar zijn als we verzorgenden en verpleegkundigen efficiënter inzetten. Werken in een verzorgingshuis maakt reizen van woning naar woning immers overbodig. Ouderen die verhuizen naar een verzorgingshuis laten woningen achter die beschikbaar komen voor de vele woningzoekenden.

‘Bij de terugkeer van de verzorgingshuizen denk ik niet aan die van de jaren tachtig, met kamertjes van 23 vierkante meter aan lange gangen met linoleum op de vloer. Ik denk bijvoorbeeld aan hofjes met een gemeenschappelijke binnentuin en ontmoetingsruimte. Er zal een keuze zijn uit verschillende kamers; de een wil één kamer, de ander een aparte slaapkamer, de derde een logeerkamer erbij. Het moet voelen als een ‘thuis’, in plaats van een tehuis. Ook moet de financiering anders dan voorheen. De ouderen betalen zelf de huur, de zorg is collectief geregeld. Ouderen met alleen AOW behouden het recht op toeslagen. Verhuizen naar een verzorgingshuis zal een vrije keuze zijn, er mag geen maatschappelijke druk op ouderen worden uitgeoefend: \‘U bent nu 65 dus moet u uw woning verlaten.’

‘Mijn mening is veranderd omdat de omstandigheden zijn veranderd. Je kunt niet met de kennis van nu zeggen: we hadden nooit verzorgingshuizen moeten sluiten. Vier jaar geleden nog zaten we in een recessie. Niemand wilde woningen bouwen. Nu ontploft de stad bijna en staan huizenbouwers in de rij.’

Het effect

‘Ik heb mijn nieuwe standpunt afgelopen jaar in een raadscommissie geopperd, maar alleen de Partij voor de Ouderen reageerde expliciet positief. De andere partijen zwegen. Vorige maand pleitte Jan Slagter van omroep Max in het tv-programma Pauw voor de terugkeer van verzorgingshuizen. ‘Hij heeft volkomen gelijk’ twitterde ik en sindsdien heeft dit standpunt de volle aandacht in media en politiek. Alleen de Ouderenbond Anbo heeft laten weten het niet met mij eens te zijn. Ik weet nog niet wat ik er concreet mee ga doen.

‘Sinds drie weken ben ik geen wethouder meer, maar gewoon raadslid. De etiquette schrijft voor dat ik mij niet met mijn oude beleidsterrein bemoei. Maar ik zal mij in dit debat blijven mengen. Mijn gewijzigde standpunt komt niet overeen met de visie van mijn partij, maar dat wordt mij niet kwalijk genomen. ‘Dit past bij Eric’, klinkt het in de VVD. Het komt wel vaker voor dat ik tegen de randen schuur van partijstandpunten, zoals bij de aanpak van obesitas en roken. Als liberaal ben ik voor een kleine overheid, maar voor ingrijpen als dat echt nodig is. Ik ben een pragmaticus; principes zijn uitermate belangrijk maar het oplossen van problemen is belangrijker. Mijn denken staat nooit stil, van de meeste mensen hopelijk niet. Ook een politicus moet van standpunt kunnen veranderen. Wie dat niet doet, denkt niet na.’

 

Wordt automatisch verwijderd op Monday September 17th, 2018

Geef een reactie